Eleganckie ogrody zimowe www.gracja.cieszyn.pl
producent od 1995 r.
  • Zamarski szefowa stół ::
  • Prestige na zewnątrz auto ::
  • Domż - fortepian ::
  • Prestige od wewnątrz ławki ::
  • Classic brązowy Maz ::
  • Zadaszenie basenu Dziur ::
  • Prestige dwa ogrody ::
  • Taras nowy ::
  • Prestige otwarty roleta ::
  • Krajewski_biały Classic ::

Historia ogrodu zimowego

Czy marzyłeś kiedyś o wypoczynku w tropikalnym ogrodzie, którego widokiem będziesz mógł się cieszyć przez cały rok? O wiecznie zielonych roślinach i słodkim zapachu egzotycznych roślin? Takie możliwości bez wątpienia daje ogród zimowy, który oprócz miejsca odpoczynku oraz rodzinnych spotkań pełni funkcję bufora klimatycznego. Warto, zatem dowiedzieć się, co nieco o historii jego powstania.

Już od kilkuset lat znane są zimowe schronienia dla roślin szczególnie wrażliwych na niską temperaturę i mróz. W Europie Północnej już w XVI wieku budowano zabezpieczone przed mrozem pomieszczenia, w których przechowywano rośliny cytrusowe. Były to drewniane konstrukcje rozbieralne, które wznoszono zimą. Od strony południowej zaopatrzone były w szklane ściany. Szklarnie takie ogrzewano zwykłymi piecami.Od wieku XVII ogrody zimowe stały się synonimem luksusu, a ich posiadanie świadczyło o wysokim statusie społecznym właściciela.

W XVIII wieku zaczęły powstawać pierwsze ogrody zimowe pod Paryżem.
Jednym z bardziej znanych jest powstały z polecenia ówczesnego króla Ludwika Orleańskiego w 1780 roku w Moceau „jardin d'hiver” (fr. ogród zimowy).
Ogrody zimowe miały charakter prywatny aż do roku 1820, kiedy to w Breiter wybudowano pierwszy publiczny ogród zimowy wzorowany na książęcych oranżeriach i cieplarniach. Jego fundatorem był przedsiębiorca handlowy z Lipska. Obiekt ten był w stanie pomieścić nawet 600 osób. Odwiedzający mogli skorzystać z kawiarni mieszczącej się w środku oraz nabyć specjalnie przygotowanych 250 000 okazów roślin.
Najbardziej znaną w XIX wieku budowlą szklaną był Pałac Kryształowy stworzony w 1851 roku jako główny budynek Wystawy Światowej w londyńskim Hydeparku. Powstał on w zaledwie 13 miesięcy dzięki zastosowaniu elementów prefabrykowanych metodą przemysłową oraz umiejętnej organizacji pracy.

W połowie wieku XIX w związku z kształtowaniem się warstwy bogatego mieszczaństwa miejsce wielkich oranżerii i szklarni zajęły małe ogrody zimowe do użytku prywatnego. Były one używane bardziej jako dodatkowa powierzchnia użytkowa niż jako zimowa przechowalnia dla roślin. Ponieważ w zimie pozostawały nieogrzewane, korzystano z nich w ciągu lata oraz cieplejszych miesięcy jesieni i wiosny.

Aż do wybuchu I Wojny Światowej ogrody zimowe cieszyły się ogromną popularnością. Jednak, gdy na początku XX wieku modna stała się nowoczesna, funkcjonalna architektura zainteresowanie oranżeriami, budowanymi z dekoracyjnych żeliwnych elementów, spadło.
Jednocześnie powojenny niedostatek sprawił, że ogród zimowy przestał być nieodłącznym elementem nowo powstającego domu.

Wraz z rozwojem technologii powróciła moda na ogrody zimowe. Zaczęto produkować lekkie i łatwe w konserwacji konstrukcje, co znacznie poprawiło komfort ich użytkowania. Dawniej na budowę ogrodu zimowego mogli pozwolić sobie tylko ludzie zamożni, obecnie stał się on produktem ogólnodostępnym. Ogród zimowy jest idealnym miejscem odpoczynku oraz niepowtarzalną ozdobą całego domu.
 

Poczytaj ciekawostki o ogrodach zimowych

więcej

Aktualności

Zacienienia w ogrodzie zimowym
2019-07-08
Ochrona przeciwsłoneczna ogrodu zimowego.
więcej

Newsletter